نماز شب اول ماه رمضان / راهنمای کامل با متن عربی و فارسی
ماه رمضان یکی از ماه‌های عزیز خداوند است و هر عمل مؤمنان در لحظه‌لحظه این ماه از ثواب الهی برخوردار است.
یکی از مهم‌ترین دلایلی که طبق آن می‌توان گفت ماه رمضان آغاز و یا ختم شده، رؤیت ماه است. در مفاتیح‌الجنان اثر شیخ عباس قمی (ره) برای اعمال شب اول ماه مبارک رمضان چند عمل و دعا ذکر شده است که ما در اینجا به گزیده‌ای از آنها می‌پردازیم و علاقه‌مندان می‌توانند به صفحه ۳۵۰ مراجعه کنند.
یکی از اعمال این شب، غسل شب اول ماه کند. روایت شده است که هرکه در شب اول ماه رمضان غسل کند، خارش بدن تا ماه رمضان آینده به او نرسد.
عمل دیگری که برای این شب ذکر شده، زیارت قبر امام حسین (علیه‌السلام) است تا گناهانش ریخته شوند و تواب حجاج و معتمرین آن سال را دریابد.
عمل ذکرشده بعدی، خواندن هزار رکعت نماز این ماه به‌نحوی که در آخر قسم دوم ذکر شد و عمل بعدی خواندن دو رکعت نماز است که در هر رکعت باید سوره‌های مبارکه «حمد» و «انعام» را بخواند و سؤال کند که حق‌تعالی او را کفایت کند و از دردها و آنچه می‌ترسد، نگاه دارد.
عمل بعدی این است که دعای «أَللهُمَّ إِنَّ هذا الشَّهرَ المُبارَکَ…» را بخواند که در شب آخر ماه شعبان گذشت.
عمل بعد این است که نمازگزار بعد از نماز مغرب دستانش را بلند کند و این را که از امام جواد (علیه‌السلام) نقل شده و در «اقبال» آمده است، بخواند.
«اللّهُمَّ یا مَنْ یمْلِک التَّدْبِیرَ وَهُوَ عَلَی کلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ، یا مَنْ یعْلَمُ خائِنَهَ الْأَعْینِ وَمَا تُخْفِی الصُّدُورُ وَتُجِنُّ الضَّمِیرُ وَهُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ. اللّهُمَّ اجْعَلْنا مِمَّنْ نَوی فَعَمِلَ، وَلَا تَجْعَلْنا مِمَّنْ شَقِی فَکسِلَ، وَلَا مِمَّنْ هُوَ عَلَی غَیرِ عَمَلٍ یتَّکلُ.
خدایا؛ ای آن که مالک تدبیر است و او بر هر کاری تواناست، ای آن که خیانت دیده ها را می داند و آنچه را سینه ها پنهان می کنند و خاطر و ذهن پوشیده می سازد و او مهربان و آگاه است. خدایا ما را از کسانی قرار ده که تصمیم گرفتند آنگاه انجام دادند و از کسانی قرار مده که تیره بخت شدند و در نهایت تنبلی کردند و از آنانی قرار مده که بر غیر عمل صالح تکیه زدند.
اللّهُمَّ صَحِّحْ أَبْدانَنا مِنَ الْعِلَلِ، وَأَعِنّا عَلَی مَا افْتَرَضْتَ عَلَینا مِنَ الْعَمَلِ، حَتّی ینْقَضِی عَنَّا شَهْرُک هذَا وَقَدْ أَدَّینا مَفْرُوضَک فِیهِ عَلَینا. اللّهُمَّ أَعِنّا عَلَی صِیامِهِ، وَوَفِّقْنا لِقِیامِهِ، وَنَشِّطْنا فِیهِ لِلصَّلاهِ، وَلَا تَحْجُبْنا مِنَ الْقِراءَهِ، وَسَهِّلْ لَنا فِیهِ إِیتاءَ الزَّکاهِ. اللّهُمَّ لَاتُسَلِّطْ عَلَینا وَصَباً وَلَا تَعَباً وَلَا سَقَماً وَلَا عَطَباً؛
خدایا بدن های ما را از بیماری ها سلامتی بخش و ما را بر انجام آنچه از عمل بر ما واجب کرده ای یاری ده تا این ماه از ما سپری گردد درحالی که آنچه را در این ماه بر ما واجب نموده ای ادا کرده باشیم. خدایا ما را بر روزه اش یاری ده و برای شب زنده داری اش موفق بدار و برای نماز در این ماه، ما را شاداب گردان و از قرائت قرآن محروم مساز و پرداخت زکات را در این ماه بر ما آسان کن. خدایا درد مُزمن، خستگی، بیماری، هلاکت را بر ما چیره مکن؛
اللّهُمَّ ارْزُقْنا الْإِفْطارَ مِنْ رِزْقِک الْحَلالِ. اللّهُمَّ سَهِّلْ لَنا فِیهِ مَا قَسَمْتَهُ مِنْ رِزْقِک، وَیسِّرْ مَا قَدَّرْتَهُ مِنْ أَمْرِک، وَاجْعَلْهُ حَلالاً طَیباً نَقِیاً مِنَ الْآثامِ، خالِصاً مِنَ الْآصارِ وَالْأَجْرامِ.
خدایا؛ افطار از روزی حلالت را روزی ما کن. خدایا آنچه از روزی ات در این ماه نصیب ما نمودی دست یافتن به آن را برای ما هموار کن و آنچه را از فرمانت برای ما تقدیر کرده ای آسان کن و آن را حلال و پاک و پاکیزه از گناهان و خالص از شفاف و بی آلایش و بزهکاری ها قرار ده.
اللّهُمَّ لَاتُطْعِمْنا إِلّا طَیباً غَیرَ خَبِیثٍ وَلَا حَرامٍ، وَاجْعَلْ رِزْقَک لَنا حَلالاً لَایشُوبُهُ دَنَسٌ وَلا أَسْقامٌ، یا مَنْ عِلْمُهُ بِالسِّرِّ کعِلْمِهِ بِالْأَعْلانِ، یا مُتَفَضِّلاً عَلَی عِبادِهِ بِالْإِحْسانِ، یا مَنْ هُوَ عَلَی کلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ، وَبِکلِّ شَیءٍ عَلِیمٌ خَبِیرٌ، أَلْهِمْنا ذِکرَک، وَجَنِّبْنا عُسْرَک، وَأَنِلْنا یسْرَک، وَاهْدِنا لِلرَّشادِ، وَوَفِّقْنا لِلسَّدادِ، وَاعْصِمْنا مِنَ الْبَلایا، وَصُنَّا مِنَ الْأَوْزارِ وَالْخَطایا؛
خدایا به ما مخوران جز غذای پاک که نه پلید باشد و نه حرام و روزی ات را برای ما حلال گردان که آلودگی ها و دردها با آن در نیامیزد، ای که دانایی اش به امور پنهان، همانند دانایی اش به امور آشکار است، ای بخشنده لطف و محبت بر بندگانش به سبب احسان، ای آن که بر هر کاری تواناست و به هر چیز دانا و آگاه است، یادت را به ما الهام کن و از سخت گرفتن به ما، ما را برکنار دار و به آسانی ات ما را برسان و به راستی راهنمایمان باش و به استواری توفیقمان ده و از بلا نگاهمان بدار و ما را از بارهای گران گناهان و خطاها حفظ کن؛
یا مَنْ لَایغْفِرُ عَظِیمَ الذُّنُوبِ غَیرُهُ، وَلا یکشِفُ السُّوءَ إِلّا هُوَ، یا أَرْحَمَ الرّاحِمِینَ وَ أَکرَمَ الْأَکرَمِینَ؛ صَلِّ عَلَی مُحَمَّدٍ وَأَهْلِ بَیتِهِ الطَّیبِینَ، وَاجْعَلْ صِیامَنا مَقْبُولاً، وَبِالْبِرِّ وَالتَّقْوی مَوْصُولاً، وَکذلِک فَاجْعَلْ سَعْینا مَشْکوراً، وَقِیامَنا مَبْرُوراً، وَقُرْآنَنا مَرْفُوعاً، وَدُعاءَنا مَسْمُوعاً، وَاهْدِنا لِلْحُسْنی، وَجَنِّبْنا الْعُسْری، وَیسِّرْنا لِلْیسْری؛
ای آن که گناهان بزرگ را جز او نیامرزد و احدی بدی را جز او برطرف ننماید، ای مهربان ترین مهربانان و کریم ترین کریمان؛ بر محمّد و اهل بیت پاکش درود فرست و روزه ما را پذیرفته بدار و به نیکی و تقوا پیوندش ده و همچنین کوشش ما را مورد قدردانی و شب زنده داری ما را پذیرفته و قرائتمان را بالا رفته و دعایمان را اجابت شده قرار ده و ما را به عاقبت به خیری هدایت کن و از دشواری برکنارمان بدار و ما را برای آسانی آماده ساز.
وَأَعْلِ لَنَا الدَّرَجاتِ، وَضاعِفْ لَنَا الْحَسَناتِ، وَاقْبَلْ مِنَّا الصَّوْمَ وَالصَّلاهَ، وَاسْمَعْ مِنَّا الدَّعَواتِ، وَاغْفِرْ لَنَا الْخَطِیئاتِ، وَتَجاوَزْ عَنَّا السَّیئاتِ، وَاجْعَلْنا مِنَ الْعامِلِینَ الْفَائِزِینَ، وَلَا تَجْعَلْنا مِنَ الْمَغْضُوبِ عَلَیهِمْ وَلَا الضَّالِّینَ، حَتَّی ینْقَضِی شَهْرُ رَمَضانَ عَنَّا وَقَدْ قَبِلْتَ فِیهِ صِیامَنا وَقِیامَنا، وَزَکیتَ فِیهِ أَعْمالَنا، وَغَفَرْتَ فِیهِ ذُنُوبَنا، وَأَجْزَلْتَ فِیهِ مِنْ کلِّ خَیرٍ نَصِیبَنا، فَإِنَّک الْإِلهُ الْمُجِیبُ، وَالرَّبُّ الْقَرِیبُ، وَأَنْتَ بِکلِّ شَیءٍ مُحِیطٌ.
و درجاتمان را بالا بر و کارهای خوبمان را دوچندان کن و روزه و نماز ما را بپذیر و دعاهایمان را شنوا باش، خطاهایمان را بیامرز و از گناهمان درگذر و ما را از عمل کنندگان و رستگاران قرار ده و از آنان که مورد خشم تواند و از گمراهان قرار مده تا ماه رمضان از ما سپری گردد چنان که روزه ها و شب زنده داری مان را در آن پذیرفته باشی و کردارمان را در آن پاکیزه و گناهانمان را در آن مورد آمرزش قرار داده و سهم ما را در آن از هر خیری فراوان ساخته باشی، به یقین تویی معبود اجابت کننده دعاها و پروردگار نزدیک به بندگان و تویی احاطه کننده بر هر چیز.»
عمل بعد این است که دعاکننده در این شب دعای مأثوره‌ای که از امام صادق (علیه‌السلام) نقل شده و در «اقبال» آمده است، بخواند.
«اللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ، مُنَزِّلَ الْقُرْآنِ، هذَا شَهْرُ رَمَضانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ وَأَنْزَلْتَ فِیهِ آیاتٍ بَیناتٍ مِنَ الْهُدی وَالْفُرْقانِ. اللّهُمَّ ارْزُقْنا صِیامَهُ، وَأَعِنَّا عَلَی قِیامِهِ.
خدایا؛ ای پروردگار ماه رمضان، ای فرستنده قرآن، این ماه رمضان است که قرآن را در آن فرستادی و در آن دلایل روشنی از هدایت و تشخیص حق از باطل فرستادی. خدایا روزه آن را نصیب ما کن و بر شب زنده داری اش یاری مان ده.
اللّهُمَّ سَلِّمْهُ لَنا، وَسَلِّمْنا فِیهِ، وَتَسَلَّمْهُ مِنَّا فِی یسْرٍ مِنْک وَمُعافاهٍ، وَاجْعَلْ فِیما تَقْضِی وَتُقَدِّرُ مِنَ الْأَمْرِ الْمَحْتُومِ وَفِیما تَفْرُقُ مِنَ الْأَمْرِ الْحَکیمِ فِی لَیلَهِ الْقَدْرِ مِنَ الْقَضاءِ الَّذِی لَایرَدُّ وَلَا یبَدَّلُ أَنْ تَکتُبَنِی مِنْ حُجَّاجِ بَیتِک الْحَرامِ، الْمَبْرُورِ حَجُّهُمُ، الْمَشْکورِ سَعْیهُمُ، الْمَغْفُورِ ذُنُوبُهُمُ، الْمُکفَّرِ عَنْهُمْ سَیئاتُهُمْ، وَاجْعَلْ فِیما تَقْضِی وَتُقَدِّرُ أَنْ تُطِیلَ لِی فِی عُمْرِی، وَتُوَسِّعَ عَلَی مِنَ الرِّزْقِ الْحَلالِ.
خدایا آن را برای ما سالم بدار و در آن به ما سلامتی ده و آن را از سوی خویش در آسانی و سلامت کامل از ما تحویل بگیر و در آنچه حکم می کنی و مقدّر می گردانی از فرمان حتمی خویش و در آنچه جدا می کنی از امر حکیمانه ات در شب قدر، از آن حکمی که برگشت نمی پذیرد و دگرگون نمی شود، مقرّر فرما که ما را از حاجیان خانه محترمت بنویسی، آنان که حجّشان قبول و سعی شان پذیرفته و گناهانشان آمرزیده گشته و بدی هایشان نادیده گرفته شده است و در آنچه حکم می کنی و مقدّر می نمایی مقرّر فرما که عمرم را طولانی گردانی و از روزی حلالت بر من وسعت بخشی.»
عمل بعدی، قرائت دعای ۴۴ صحیفه کامله سجادیه (علیه‌السلام) است.
عمل ذکرشده بعد از این در کتاب مفاتیح‌الجنان، قرائت دعای «أَللهُمَّ إِنَّ هذا شَهرُ رَمَضانَ» است که «سید» در «اقبال» نقل کرده است.
عمل ذکرشده بعدی، این است که این دعا را بخواند.
«اللّهُمَّ إِنَّهُ قَدْ دَخَلَ شَهْرُ رَمَضانَ. اللّهُمَّ رَبَّ شَهْرِ رَمَضانَ الَّذِی أَنْزَلْتَ فِیهِ الْقُرْآنَ وَجَعَلْتَهُ بَیناتٍ مِنَ الْهُدی وَالْفُرْقانِ. اللّهُمَّ فَبارِک لَنا فِی شَهْرِ رَمَضانَ، وَأَعِنَّا عَلَی صِیامِهِ وَصَلَواتِهِ، وَتَقَبَّلْهُ مِنَّا.
خدایا؛ هر آینه ماه رمضان وارد شد، ماهی که در آن قرآن را فرو فرستادی و آن را دلایل آشکاری از هدایت و تشخیص حق از باطل قرار دادی. خداوندا، در ماه رمضان به ما برکت عطا کن و بر روزه و نمازهایش یاری مان فرما و آن را از ما بپذیر.»
روایت است که حضرت رسول (صلی الله علیه و آله) زمانی که ماه رمضان آغاز می‌شد، این دعا را می‌خواندند.
همچنین روایت شده است که ایشان در شب اول ماه رمضان نیز این دعا را هم می‌خواندند.
«الْحَمْدُ لِلّهِ الَّذِی أَکرَمَنا بِک أَیهَا الشَّهْرُ الْمُبارَک. اللّهُمَّ فَقَوِّنا عَلَی صِیامِنا وَقِیامِنا، وَثَبِّتْ أَقْدامَنا، وَانْصُرْنا عَلَی الْقَوْمِ الْکافِرِینَ. اللّهُمَّ أَنْتَ الْواحِدُ فَلا وَلَدَ لَک، وَ أَنْتَ الصَّمَدُ فَلا شِبْهَ لَک، وَ أَنْتَ الْعَزِیزُ فَلا یعِزُّک شَیءٌ، وَ أَنْتَ الْغَنِی وَ أَنَا الْفَقِیرُ، وَ أَنْتَ الْمَوْلی وَ أَنَا الْعَبْدُ، وَ أَنْتَ الْغَفُورُ وَ أَنَا الْمُذْنِبُ، وَ أَنْتَ الرَّحِیمُ وَ أَنَا الْمُخْطِئُ، وَ أَنْتَ الْخالِقُ وَ أَنَا الْمَخْلُوقُ، وَ أَنْتَ الْحَی وَ أَنَا الْمَیتُ، أَسْأَلُک بِرَحْمَتِک أَنْ تَغْفِرَ لِی وَتَرْحَمَنِی وَتَجاوَزَ عَنِّی إِنَّک عَلَی کلِّ شَیءٍ قَدِیرٌ.
خدا را که سپاس به وسیله ی تو ای ماه مبارک، ما را گرامی داشت. خدایا ما را بر روزه و شب زنده داری مان نیرو بخش و گام هایمان را استوار کن و بر کافران پیروزمان گردان. خدایا تو یگانه ای پس برایت فرزندی نیست و تو بی نیازی پس شبیهی برایت نمی باشد و تویی توانمند و چیزی توانمندت نکند و تویی بی نیاز و من تهیدستم و تویی مولا و من بنده ام و تویی آمرزنده و من گناهکارم و تویی مهربان و من خطاکارم و تویی آفریننده و من آفریده شده و تویی زنده و من مرده ام، از تو درخواست می کنم به مهرت که مرا بیامرزی و به من رحم کنی و از من درگذری، همانا تو بر هر کار توانایی.»
عمل ذکرشده بعدی در ذکر استحباب خواندن دعای «جوشن کبیر» در اول ماه رمضان است؛ همچنین قرائت دعای «حج» است.
اعمال روز اول ماه رمضان
زمانی که ماه رمضان شروع شود، سزاوار است تکثیر تلاوت قرآن و مرویست که امام صادق (علیه‌السلام) در وقت تلاوت قرآن قبل از قرائت این دعا را می‌خواندند:
«اللّهُمَّ إِنِّی أَشْهَدُ أَنَّ هذَا کتابُک الْمُنْزَلُ مِنْ عِنْدِک عَلَی رَسُولِک مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِاللّهِ صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ، وَکلامُک النَّاطِقُ عَلَی لِسانِ نَبِیک جَعَلْتَهُ هادِیاً مِنْک إِلی خَلْقِک، وَحَبْلاً مُتَّصِلاً فِیما بَینَک وَبَینَ عِبادِک.
خدایا؛ گواهی می دهم که این کتاب توست که از سوی تو بر رسولت محمّد بن عبدالله (درود خدا بر او و خاندانش) نازل گشته و سخن گویای توست بر زبان پیامبرت، آن را از سوی خود راهنمایی برای بندگانت قرار دادی و رشته پیوسته ای بین تو و بندگان توست.
اللّهُمَّ إِنِّی نَشَرْتُ عَهْدَک وَکتابَک، اللّهُمَّ فَاجْعَلْ نَظَرِی فِیهِ عِبادَهً، وَقِراءَتِی فِیهِ فِکراً، وَفِکرِی فِیهِ اعْتِباراً، وَاجْعَلْنِی مِمَّنْ اتَّعَظَ بِبَیانِ مَواعِظِک فِیهِ، وَاجْتَنَبَ مَعاصِیک، وَلَا تَطْبَعْ عِنْدَ قِراءَتِی عَلَی سَمْعِی، وَلَا تَجْعَلْ عَلَی بَصَرِی غِشاوَهً، وَلَا تَجْعَلْ قِراءَتِی قِراءَهً لَاتَدَ بُّرَ فِیها، بَلِ اجْعَلْنِی أَتَدَبَّرُ آیاتِهِ وَأَحْکامَهُ آخِذاً بِشَرایعِ دِینِک، وَلَا تَجْعَلْ نَظَرِی فِیهِ غَفْلَهً، وَلَا قِراءَتِی هَذَراً، إِنَّک أَنْتَ الرَّؤُوفُ الرَّحِیمُ.
خدایا پیمان و کتابت را در پیش رویم باز کرده ام، خدایا نگاهم را در آن عبادت و خواندنم را در آن اندیشه و اندیشه ام را در آن عبرت آموز قرار بده و مرا از کسانی قرار ده که از بیان پندهایت در قرآن اندرز گیرند و از نافرمانی هایت دوری نمایند و هنگام تلاوت آن بر گوشم مُهر مزن و بر دیده ام پرده مگذار و خواندنم را خواندن بی تدبّر قرار مده، بلکه آن چنان قرارم ده که در آیات و احکامش تدبّر کنم و برگیرنده قوانین دینت باشم و نگاهم را در آن بی خبری و قرائتم را بیهوده و باطل قرار مده، تویی رئوف و مهربان.»
همچنین ایشان بعد از قرائت قرآن نیز این دعا را می‌خواندند:
«اللّهُمَّ إِنِّی قَدْ قَرَأْتُ مَا قَضَیتَ مِنْ کتابِک الَّذِی أَنْزَلْتَهُ عَلَی نَبِیک الصَّادِقِ صَلَّی اللّهُ عَلَیهِ وَآلِهِ، فَلَک الْحَمْدُ رَبَّنا. اللّهُمَّ اجْعَلْنِی مِمَّنْ یحِلُّ حَلالَهُ، وَیحَرِّمُ حَرامَهُ، وَیؤْمِنُ بِمُحْکمِهِ وَمُتَشابِهِهِ، وَاجْعَلْهُ لِی أُنْساً فِی قَبْرِی، وَأُنْساً فِی حَشْرِی، وَاجْعَلْنِی مِمَّنْ تُرْقِیهِ بِکلِّ آیهٍ قَرَأَها دَرَجَهً فِی أَعْلَی عِلِّیینَ، آمِینَ رَبَّ الْعالَمِینَ.
خدایا آنچه را از کتابت دستور داده بودی خواندم، کتابی که بر پیامبر راستگویت (درود خدا بر او و خاندانش) نازل کردی، پس سپاس شایسته ی توست ای پروردگار؛ خدایا مرا از کسانی قرار ده که حلالش را حلال و حرامش را حرام می شمارند، به محکم و متشابهش ایمان می آورند و آن را مونس در قبر و قیامتم گردان و مرا از کسانی قرار ده که او را به هر آیه ای که می خواند در برترین جایگاه بهشت بالا بری، آمین ای پروردگار جهانیان.»
از جمله اعمال ذکر شده در کتاب «مفاتیح‌الجنان» برای روز اول ماه رمضان به شرح زیر است:
یکی از این اعمال، غسل کردن و دیگری این است که کفی از گلاب بر رو بزند تا از خواری و پریشانی نجات یابد و قدری هم بر سر خود بزند تا در آن سال از سرسام ایمن شود.
سومین عمل این است که دو رکعت نماز اول ماه را بجا بیاورد و تصدّق را به‌عمل آورد.
عمل ذکرشده بعدی این است که دو رکعت نماز بخواند که در رکعت اول سوره‌های مبارکه «حمد» و «فتح» و در رکعت دوم نیز سوره مبارکه «حمد» و هر سوره‌ای را که می‌خواهد بخواند تا حق‌تعالی جمیع بدی‌ها را در آن سال از او دور کند و تا سال آینده در حفظ خدا باشد.
پنجمین عمل این است که بعد از طلوع فجر این دعا را بخواند:
«أَللهُمَّ قَدحَضَرَ شَهرُ رَمَضانَ وَ قَدِافتَرَضتَ عَلَینا صِیامَهُ وَ أَنزَلتَ فیهِ القُرآنَ هُدیً لِلنّاسِ وَ بَیِّناتٍ مِنَ الهُدی وَ الفُرقانِ
خدایا! ماه رمضان فرارسیده و به‌تحقیق که تو روزه‌اش را بر ما واجب کردی و قرآن را در آن نازل کردی که آن راهنمای مردمان و نشانه‌های روشن از هدایت تمیز حق و باطل است.
أَللهُمَّ أَعِنّا عَلی صِیامِهِ وَ تَقَبَّلهُ مِنّا وَ تَسَلَّمهُ مِنّا وَ سَلِّمهُ لَنا فِی یُسرٍ مِنکَ وَ عافِیَهٍ
خدایا! ما را بر گرفتن روزه آن یاری کن و آن را از ما بپذیر و بگیر از ما آن را در سلامتی و برای ما سالم بدار در آسایش و عافیت از تو.
إِنَّکَ عَلی کُلِّ شَیءٍ قَدیرٌ
همانا تو بر هر چیز توانایی.»
ششم این است که دعای ۴۴ صحیفه کامله سجادیه (علیه‌السلام) را اگر در شب نخوانده، بخواند.
هفتمین عمل نیز آن است که «علامه مجلسی (ره)» در کتاب «زادالمعاد» فرمود که «کلینی (ره)»، «شیخ طوسی (ره)» و دیگران به سند صحیح روایت کرده‌اند که امام کاظم (علیه‌السلام) فرمودند که در ماه مبارک رمضان در اول سال یعنی روز اول ماه، چنانچه علما فهمیده‌اند، این دعا را بخوان و فرمودند که هرکه این دعا را از برای رضای خدا و بی‌شائبه اغراض فاسده و ریاء بخواند، گمراهی و فتنه و هر آفتی که به دین یا بدن او ضرر رساند، به او نرسد و حق‌تعالی او را از شرّ آنچه در آن سال از بلا‌ها واقع می‌شود، حفظ کند.
آن دعا این است:
«اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ بِاسْمِکَ الَّذِی دَانَ لَهُ کُلُّ شَیْءٍ
اى خدا از تو درخواست می کنم بحق آن نام تو که همه چیز او را مطیع است
وَ بِرَحْمَتِکَ الَّتِی وَسِعَتْ کُلَّ شَیْءٍ وَ بِعَظَمَتِکَ الَّتِی تَوَاضَعَ لَهَا کُلُّ شَیْءٍ وَ بِعِزَّتِکَ الَّتِی قَهَرَتْ کُلَّ شَیْءٍ
و بحق رحمت بى منتهایت که همه موجودات عالم را فرا گرفته است و بحق بزرگى و عظمتت که همه چیز نزدش کوچک و متواضع است و به عزتت که پیش آن عزت همه مقهور و مغلوبند
وَ بِقُوَّتِکَ الَّتِی خَضَعَ لَهَا کُلُّ شَیْءٍ وَ بِجَبَرُوتِکَ الَّتِی غَلَبَتْ کُلَّ شَیْءٍ
و به قوت و قدرتت که همه نزد آن قدرت زبون و خاضعند و به جلال و جبروتت که بر هر موجودى غالب و قاهر است
وَ بِعِلْمِکَ الَّذِی أَحَاطَ بِکُلِّ شَیْءٍ یَا نُورُ یَا قُدُّوسُ یَا أَوَّلاً قَبْلَ کُلِّ شَیْءٍ وَ یَا بَاقِیاً بَعْدَ کُلِّ شَیْءٍ
و به علم ازلیت که بر همه عالم هستى محیط است اى نور و اى قدوس اى اول پیش از هر چیز و اى باقى بعد از هر چیز
یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ
اى خدا اى مهربان بر محمد (ص) و آلش درود فرست
وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُغَیِّرُ النِّعَمَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُنْزِلُ النِّقَمَ
و آن گناهانم که بر جانم رنج و عقوبت است ببخش
وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَقْطَعُ الرَّجَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُدِیلُ الْأَعْدَاءَ
و هم آن گناهانم که رشته امیدم از تو قطع مى کند عفو کن و هم آن گناهانم که دشمنان را برمى انگیزد بیامرز
وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَرُدُّ الدُّعَاءَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی یُسْتَحَقُّ بِهَا نُزُولُ الْبَلاَءِ
و هم آن گناهانم که دعاهایم مردود مى گرداند ببخش و هم آن گناهانم که مرا مستحق نزول بلا مى کند عفو فرما
وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَحْبِسُ غَیْثَ السَّمَاءِ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَکْشِفُ الْغِطَاءَ
و هم آن گناهان که باران آسمان رحمتت را منع مى کند بیامرز و هم آن گناهان مرا که پرده از روى کار زشتم برمى دارد ببخش
وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُعَجِّلُ الْفَنَاءَ
و هم آن گناهان مرا که بر فنا و نابودیم شتاب مى کند ببخش
وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تُورِثُ النَّدَمَ وَ اغْفِرْ لِیَ الذُّنُوبَ الَّتِی تَهْتِکُ الْعِصَمَ
و همآن گناهان مرا که موجب پشیمانى است ببخش و هم آن گناهان مرا که پرده عصمتم را مى درد بیامرز
وَ أَلْبِسْنِی دِرْعَکَ الْحَصِینَهَ الَّتِی لاَ تُرَامُ وَ عَافِنِی مِنْ شَرِّ مَا أُحَاذِرُ بِاللَّیْلِ وَ النَّهَارِ فِی مُسْتَقْبَلِ سَنَتِی هَذِهِ
و بر من جوشن محکم حفظ خود بپوشان و مرا از شر و زیان هر چه در شب و روز آینده این سال ترسانم سلامت دار
اللَّهُمَّ رَبَّ السَّمَاوَاتِ السَّبْعِ وَ رَبَّ الْأَرَضِینَ السَّبْعِ وَ مَا فِیهِنَّ وَ مَا بَیْنَهُنَ
اى خداى هفت آسمان و زمین و هر چه در آنها و مابین آنها است
وَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِیمِ وَ رَبَّ السَّبْعِ الْمَثَانِی وَ الْقُرْآنِ الْعَظِیمِ
و خداى عرش با عظمت و خداى هفت دو گانه (سوره حمد) و قرآن بزرگ
وَ رَبَّ إِسْرَافِیلَ وَ مِیکَائِیلَ وَ جَبْرَئِیلَ وَ رَبَّ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ سَیِّدِ الْمُرْسَلِینَ وَ خَاتَمِ النَّبِیِّینَ
و پروردگار اسرافیل و میکائیل و جبرئیل و خداى محمد که درود خدا بر او و آلش باد که سید رسولان و خاتم پیغمبران است
أَسْأَلُکَ بِکَ وَ بِمَا سَمَّیْتَ بِهِ نَفْسَکَ یَا عَظِیمُ أَنْتَ الَّذِی تَمُنُّ بِالْعَظِیمِ
از تو درخواست مى کنم به حق ذات اقدست و به آنچه تو خود را نام نهادى اى خداى بزرگ تویى که حق نعمت بزرگ بر بندگان دارى
وَ تَدْفَعُ کُلَّ مَحْذُورٍ وَ تُعْطِی کُلَّ جَزِیلٍ وَ تُضَاعِفُ (مِنَ) الْحَسَنَاتِ بِالْقَلِیلِ وَ بِالْکَثِیرِ وَ تَفْعَلُ مَا تَشَاءُ یَا قَدِیرُ
و هر خطرى را از خلق دفع مىکنى و هر گونه نعم بزرگ عطا مى فرمایى و حسنات را از کم و زیاد مضاعف مى گردانى و هر چه بخواهى مى کنى
یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِهِ
اى خداى با قدرت اى خداى مهربان بر محمد و آلش رحمت فرست
وَ أَلْبِسْنِی فِی مُسْتَقْبَلِ سَنَتِی هَذِهِ سِتْرَکَ وَ نَضِّرْ وَجْهِی بِنُورِکَ وَ أَحِبَّنِی بِمَحَبَّتِکَ
و مرا در آینده عمر لباس مستورى بپوشان و رویم را به نور خود زیبا و نورانى گردان و به محبت خود مرا دوست و محبوب ساز
وَ بَلِّغْنِی رِضْوَانَکَ وَ شَرِیفَ کَرَامَتِکَ وَ جَسِیمَ عَطِیَّتِکَ
و به مقام رضا و رضوانت و شرف لطف و کرامتت و عطاى بزرگت نایل فرما
وَ أَعْطِنِی مِنْ خَیْرِ مَا عِنْدَکَ وَ مِنْ خَیْرِ مَا أَنْتَ مُعْطِیهِ أَحَداً مِنْ خَلْقِکَ وَ أَلْبِسْنِی مَعَ ذَلِکَ عَافِیَتَکَ
و از بهتر آنچه نزد توست و بهتر آنچه به احدى از خلق عطا مى کنى مرا عطا کن و با وجود این مرا لباس عافیتت بپوشان
یَا مَوْضِعَ کُلِّ شَکْوَى وَ یَا شَاهِدَ کُلِّ نَجْوَى وَ یَا عَالِمَ کُلِّ خَفِیَّهٍ وَ یَا دَافِعَ مَا تَشَاءُ مِنْ بَلِیَّهٍ
اى محل هر شکوه و هر درد دل و اى آگاه از هر راز پنهان و اى داناى هر سر نهان و اى برطرف کننده هر بلا که خواهى از خلق
یَا کَرِیمَ الْعَفْوِ یَا حَسَنَ التَّجَاوُزِ تَوَفَّنِی عَلَى مِلَّهِ إِبْرَاهِیمَ وَ فِطْرَتِهِ
اى بخشنده با کرامت اى نیکو درگذرنده مرا بر ملت ابراهیم و فطرت توحید او بمیران
وَ عَلَى دِینِ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ وَ سُنَّتِهِ وَ عَلَى خَیْرِ الْوَفَاهِ
و بر دین حضرت محمد که درود خدا بر او و آلش باد و سنت سنیه او و با نیکوترین مرگ بمیران
فَتَوَفَّنِی مُوَالِیاً لِأَوْلِیَائِکَ وَ مُعَادِیاً لِأَعْدَائِکَ اللَّهُمَّ وَ جَنِّبْنِی فِی هَذِهِ السَّنَهِ کُلَّ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ أَوْ فِعْلٍ یُبَاعِدُنِی مِنْکَ
که در آن حال مرگ دوستان تو را دوست دارم و دشمنانت را دشمن باشم اى خدا و در این سال از هر عمل و قول و فعلى که مرا از تو دور سازد دور گردان
وَ اجْلِبْنِی إِلَى کُلِّ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ أَوْ فِعْلٍ یُقَرِّبُنِی مِنْکَ فِی هَذِهِ السَّنَهِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
و بسوى عملى و قول و فعلى که به تو نزدیک سازد همى کشان اى مهربانترین مهربانان
وَ امْنَعْنِی مِنْ کُلِّ عَمَلٍ أَوْ قَوْلٍ أَوْ فِعْلٍ یَکُونُ مِنِّی أَخَافُ ضَرَرَ عَاقِبَتِهِ وَ أَخَافُ مَقْتَکَ إِیَّایَ عَلَیْهِ
و باز دار مرا از هر عملى و قولى و فعلى که از زیان عاقبتش بترسم
حِذَارَ أَنْ تَصْرِفَ وَجْهَکَ الْکَرِیمَ عَنِّی فَأَسْتَوْجِبَ بِهِ نَقْصاً مِنْ حَظٍّ لِی عِنْدَکَ یَا رَءُوفُ یَا رَحِیمُ
و یا ترسم که از خشم و غضب روى از من بگردانى و مستوجب آن شوم که حظم نزد تو ناقص و بهره ام اندک گردد اى خداى رءوف اى مهربان
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی فِی مُسْتَقْبَلِ سَنَتِی هَذِهِ فِی حِفْظِکَ وَ فِی جِوَارِکَ وَ فِی کَنَفِکَ
اى خداى مرا در این سال آینده در حفظ خود و در جوار خویش بدار و در حمایت خود قرار ده
وَ جَلِّلْنِی سِتْرَ عَافِیَتِکَ وَ هَبْ لِی کَرَامَتَکَ عَزَّ جَارُکَ وَ جَلَّ ثَنَاؤُکَ وَ لاَ إِلَهَ غَیْرُکَ
و زشتکاریم در پرده عافیتت کاملا بپوشان و کرامت و رحمت نامنتهایت بمن عطا فرما که هر که در جوار توست عزیز است و ثنا و ستایشت بزرگ و جز تو در عالم هستى خدایى نیست
اللَّهُمَّ اجْعَلْنِی تَابِعاً لِصَالِحِی مَنْ مَضَى مِنْ أَوْلِیَائِکَ
اى خدا مرا پیرو صالحان پیشین که دوستداران تو بودند قرار ده
وَ أَلْحِقْنِی بِهِمْ وَ اجْعَلْنِی مُسَلِّماً لِمَنْ قَالَ بِالصِّدْقِ عَلَیْکَ مِنْهُمْ
و به آنان ملحق کن و تسلیم آنان که درباره تو سخن به صدق و حقیقت گویند گردان
وَ أَعُوذُ بِکَ اللَّهُمَّ (یَا إِلَهِی) أَنْ تُحِیطَ بِی خَطِیئَتِی وَ ظُلْمِی وَ إِسْرَافِی عَلَى نَفْسِی وَ اتِّبَاعِی لِهَوَایَ
و به تو پناه مى برم اى خدا از آنکه ظلم و اسرافم به نفس خود و پیروى هوى
وَ اشْتِغَالِی بِشَهَوَاتِی فَیَحُولُ ذَلِکَ بَیْنِی وَ بَیْنَ رَحْمَتِکَ وَ رِضْوَانِکَ فَأَکُونَ مَنْسِیّاً عِنْدَکَ مُتَعَرِّضاً لِسَخَطِکَ وَ نِقْمَتِکَ
و مشغولى به شهوات بر من احاطه کند و حایل شود آن میان من و رحمت توو رضوان تو پس باشم فراموش شده نزد تو و به خشم و غضب و انتقامت متعرض شوى
اللَّهُمَّ وَفِّقْنِی لِکُلِّ عَمَلٍ صَالِحٍ تَرْضَى بِهِ عَنِّی وَ قَرِّبْنِی إِلَیْکَ زُلْفَى
اى خدا بر هر عمل صالح که به آن از من خوشنود شوى مرا موفق دار و مرا به خود نزدیک ساز
اللَّهُمَّ کَمَا کَفَیْتَ نَبِیَّکَ مُحَمَّداً صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ هَوْلَ عَدُوِّهِ وَ فَرَّجْتَ هَمَّهُ
اى خدا چنانکه پیغمبرت محمد که درود خدا بر او و آلش باد را از هول دشمنان کفایت فرمودى
وَ کَشَفْتَ غَمَّهُ (کَرْبَهُ) وَ صَدَقْتَهُ وَعْدَکَ وَ أَنْجَزْتَ لَهُ عَهْدَکَ
و حزن و غمش برطرف کردی و وعده نصرتت را بر او انجام دادى و عهدت را وفا کردى
اللَّهُمَّ فَبِذَلِکَ فَاکْفِنِی هَوْلَ هَذِهِ السَّنَهِ وَ آفَاتِهَا وَ أَسْقَامَهَا وَ فِتْنَتَهَا وَ شُرُورَهَا وَ أَحْزَانَهَا وَ ضِیقَ الْمَعَاشِ فِیهَا
اى خدا مرا از حوادث هولناک این سال و درد و رنج و آفتهاى آن و شرور و فتنه ها و غم و اندوه هاى آن و سختى معیشت در این سال محفوظ دار
وَ بَلِّغْنِی بِرَحْمَتِکَ کَمَالَ الْعَافِیَهِ بِتَمَامِ دَوَامِ النِّعْمَهِ عِنْدِی إِلَى مُنْتَهَى أَجَلِی
و به لطف و رحمتت مرا به کمال عافیت و آسایش با تمام نعمت و دوام آن تا ساعت آخر عمر برخوردار ساز
أَسْأَلُکَ سُؤَالَ مَنْ أَسَاءَ وَ ظَلَمَ وَ اسْتَکَانَ وَ اعْتَرَفَ
اى خدا از تو درخواست مى کنم در خواست کسى که بر خود ستم کرده و با ذلت و خوارى و اعتراف به گناهان
وَ أَسْأَلُکَ أَنْ تَغْفِرَ لِی مَا مَضَى مِنَ الذُّنُوبِ الَّتِی حَصَرَتْهَا حَفَظَتُکَ وَ أَحْصَتْهَا کِرَامُ مَلاَئِکَتِکَ عَلَیَ
به درگاهت روى آورده و درخواست مى کنم که از تمام گناهان گذشته ام که در نامه عملم فرشتگان با تمام خصوصیت محفوظ داشته اند و ملائکه با کرم تو بر من به شمار آورده اند از همه درگذرى
وَ أَنْ تَعْصِمَنِی إِلَهِی (اللَّهُمَّ) مِنَ الذُّنُوبِ فِیمَا بَقِیَ مِنْ عُمُرِی إِلَى مُنْتَهَى أَجَلِی یَا اللَّهُ یَا رَحْمَانُ یَا رَحِیمُ
و در آنچه از عمرم باقى است تا ساعت آخر مرا از گناهان نگاه دارى اى خدا اى بخشنده اى مهربان
صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ أَهْلِ بَیْتِ مُحَمَّدٍ
بر محمد (ص) و آلش رحمت فرست
وَ آتِنِی کُلَّ مَا سَأَلْتُکَ وَ رَغِبْتُ إِلَیْکَ فِیهِ فَإِنَّکَ أَمَرْتَنِی بِالدُّعَاءِ وَ تَکَفَّلْتَ لِی بِالْإِجَابَهِ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ
و مرا در آنچه درخواست کردم و در آن به تو راغب و امیدوار بودم همه را عطا فرما زیرا تو به دعا و درخواست مرا امر فرمودى و اجابت دعایم را بر خویش فرض کردى اى مهربانترین مهربانان عالم.»
