آشنایی با ویژگیها و قدرت تهاجمی ناو هواپیمابر جرالد فورد «USS Gerald R. Ford» پیشرفتهترین غول نیروی دریایی آمریکا
به گزارش دیدبان اقتصاد ناو هواپیمابر USS Gerald R. Ford بهعنوان پیشرفتهترین ناو فعال در نیروی دریایی ایالات متحده، نماد نسل جدید قدرتنمایی دریایی واشنگتن به شمار میرود. این ناو که سرسلسله کلاس جدید «فورد» است، با بهرهگیری از فناوریهای نوین از جمله سامانه پرتاب الکترومغناطیسی هواپیما (EMALS)، تجهیزات پیشرفته جمعکننده کابل فرود (Advanced Arresting Gear) و سامانههای دفاعی بهروز، استاندارد تازهای در طراحی ناوهای هواپیمابر تعریف کرده است.
جایگزینی تدریجی کلاس نیمیتز
ناوهای کلاس فورد بهمنظور جایگزینی تدریجی ناوهای سالخورده کلاس Nimitz-class aircraft carrier توسعه یافتهاند؛ ناوهایی که طی نزدیک به پنج دهه ستون اصلی راهبرد «قدرتافکنی» نظامی آمریکا بودهاند. نخستین ناو این کلاس، «جرالد آر. فورد»، در سال ۲۰۱۷ به خدمت رسمی درآمد و طی یک دهه آینده قرار است بهصورت یکبهیک جایگزین ناوهای نیمیتز شود. ناو USS John F. Kennedy بهعنوان دومین عضو این کلاس نیز در آستانه ورود به خدمت عملیاتی قرار دارد.
نخستین مأموریت عملیاتی؛ آزمون در مدیترانه
به گزارش دیدبان اقتصاد، استقرار نخستین مأموریت برونمرزی «جرالد آر. فورد» در دریای مدیترانه در سال جاری، نقطه عطفی برای این کلاس جدید محسوب میشود. این استقرار نهتنها آزمونی برای فناوریهای نوین ناو بود، بلکه پیام روشنی درباره استمرار حضور دریایی آمریکا در مناطق حساس ژئوپلیتیکی مخابره کرد.
مشخصات فنی و توان عملیاتی
هر ناو کلاس فورد حدود ۱٬۰۹۲ فوت (بیش از ۳۳۰ متر) طول و ۱۳۴ فوت عرض بدنه دارد و عرشه پروازی آن به ۲۵۶ فوت عرض میرسد. طراحی جدید امکان انجام روزانه ۱۶۰ سورتی پرواز را فراهم میکند؛ در حالی که ناوهای کلاس نیمیتز بهطور متوسط قادر به اجرای ۱۴۰ سورتی در روز هستند. این افزایش ظرفیت، نقش مهمی در ارتقای توان تهاجمی و پشتیبانی هوایی ایفا میکند.
در حوزه فناوری، استفاده از سامانه پرتاب الکترومغناطیسی بهجای منجنیقهای بخار سنتی، دقت و انعطافپذیری بیشتری ایجاد کرده و امکان سازگاری با هواپیماهای نسل آینده را افزایش میدهد. همچنین آسانسورهای پیشرفته تسلیحاتی با موتورهای الکترومغناطیسی، سرعت انتقال مهمات را بالا برده و نیاز به نیروی انسانی را کاهش دادهاند؛ عاملی که در بلندمدت به کاهش هزینههای عملیاتی منجر میشود.
توان هوایی و تسلیحاتی
ناو «جرالد آر. فورد» میتواند تا ۹۰ فروند هواگرد را میزبانی کند. در میان آنها جنگندههای نسل پنجم F-35 Lightning II، جنگندههای F/A-18E/F Super Hornet، هواپیماهای جنگ الکترونیک EA-18G Growler و هواپیمای هشدار زودهنگام E-2D Advanced Hawkeye دیده میشود. همچنین پیشبینی شده پهپادهای رزمی و شناسایی نیز در سالهای آتی به این ترکیب افزوده شوند.
در بخش دفاعی، این ناو به سامانه موشکی Sea Sparrow ارتقایافته و سامانههای دفاع نزدیک (CIWS) مجهز است که لایهای چندگانه از حفاظت در برابر تهدیدات موشکی و هوایی ایجاد میکند.
جمعبندی
به گزارش دیدبان اقتصاد، ورود عملیاتی ناو «جرالد آر. فورد» را میتوان بخشی از راهبرد نوسازی گسترده نیروی دریایی آمریکا دانست؛ راهبردی که هدف آن حفظ برتری دریایی در برابر رقبای نوظهور است. با توجه به تشدید رقابتهای ژئوپلیتیکی در مناطق مختلف جهان، ناوهای کلاس فورد احتمالاً در دهههای آینده نقشی کلیدی در معادلات بازدارندگی و توازن قوا ایفا خواهند کرد؛ هرچند هزینههای بالای ساخت و نگهداری آنها همچنان محل بحث در محافل سیاستگذاری آمریکا باقی مانده است.
