بررسی مشخصات جنگنده چینی J-10C «اژدهای نیرومند» گزینه احتمالی جدید در آسمان ایران

در حالی‌که زمزمه‌هایی از احتمال خرید جنگنده J-10C توسط ایران به گوش می‌رسد توجه‌ها به این هواپیمای پیشرفته ساخت چین جلب شده است. J-10C که با لقب «اژدهای نیرومند» شناخته می‌شود از مدرن‌ترین جنگنده‌های نسل چهارم شرق آسیاست و قابلیت‌هایی چون برتری هوایی رادار پیشرفته AESA و توان حمل تسلیحات دقیق را در اختیار دارد. این گزارش، نگاهی فنی و تحلیلی به مشخصات این جنگنده دارد.

مشخصات عمومی:
مدل‌های اصلی: J-10A (نسخه اولیه)، J-10B (ارتقایافته با رادار AESA)، J-10C و J-10C (صادراتی)
طراح: مؤسسه Chengdu Aircraft Industry Group
اولین پرواز و ورود به خدمت: ۲۰۰۶
نوع: تک‌موتوره، چندمنظوره، تک‌سرنشین یا دو‌سرنشین (در نسخه‌های آموزشی)

موتور و پیشرانه:
موتور: WS-10B توربوفن ساخت چین (در نسخه‌های جدید)
جایگزین روسی: AL-31FN توربوفن ساخت روسیه (در مدل‌های اولیه)
رانش: حدود ۱۲,۵۰۰ کیلوگرم با پس‌سوز
نسبت رانش به وزن: نزدیک به ۱ (برای مانورهای شدید بسیار مهم)

آویونیک و رادار:
رادار: آرایه فازی فعال (AESA) در نسخه‌های J-10B و C
سامانه دید الکترواپتیکی (IRST): برای کشف اهداف مادون‌قرمز
نمایشگر دیجیتال (Glass Cockpit): چند مانیتور رنگی برای نمایش اطلاعات پروازی، تسلیحاتی و موقعیت‌یابی
کلاه پروازی HMD: برای قفل موشک به وسیله نگاه خلبان

تسلیحات:
موشک‌های هوا به هوا:
PL-8 (نسخه چینی Python)
PL-10 (مدرن، هدایت IR)
PL-15 (هدایت راداری، برد بلند تا ۲۰۰+ کیلومتر)
موشک‌های هوا به سطح:
KD-88 برای اهداف زمینی
YJ-91 ضدرادار
بمب‌های هدایت‌شونده:
بمب‌های لیزری LS-6 و بمب‌های ماهواره‌ای
توپ داخلی: ۲۳ یا ۳۰ میلی‌متری (وابسته به مدل)

ویژگی‌های پروازی:
سرعت بیشینه: Mach ۱.۸
برد عملیاتی: حدود ۱,۸۰۰ کیلومتر با سوخت داخلی، تا ۳,۵۰۰ کیلومتر با مخزن سوخت خارجی
سقف پرواز: حدود ۱۸,۰۰۰ متر
طراحی دلتای ترکیبی با کناردستک (Canard): افزایش پایداری و مانور
توانایی سوخت‌گیری هوایی: در نسخه‌های C و CE

برتری‌های تاکتیکی:
طراحی برای مقابله با F-16 و Mirage-2000
توان رزم ترکیبی (Combat Multirole): هوا به هوا، هوا به زمین، اسکورت، سرکوب پدافند هوایی
تولید بومی، کاهش وابستگی به غرب و روسیه
هزینه عملیاتی پایین‌تر نسبت به جنگنده‌های غربی هم‌رده

روند توسعه J-10C به دهه ۱۹۸۰ بازمی‌گردد. در همان سال‌ها، چین به این دریافت رسید که شاید هواپیماهایش توان رقابت با F‑۱۶ یا Mirage‑۲۰۰۰ را ندارند. در جریان جلسه‌ای در سال ۱۹۸۲، طراح ارشد宋文骢–با تنها ۱۵ دقیقه فرصت–توانست با ارائه مدل شیشه‌ای و توضیحات دقیق، بودجه و مجوز رسمی را برای «پروژه شماره ۱۰» دریافت کند. این نقطه شروعی برای نسل جدید جنگنده‌های بومی چین بود .

J-10C نخستین هواپیمای چینی بود که از طراحی دیجیتال CAD و آزمایش‌های دینامیک سیالات محاسباتی در سطح بالا استفاده کرد. بسیاری از سامانه‌های آن طراحی داخلی داشتند و تا ۶۰٪ اجزای آن، نسبت به ۳۰٪ معمول برای هواپیماهای جدید، کاملاً بومی بودند. کارخانه Chengdu Aircraft Design Institute نقش کلیدی در این پیشرفت ایفا کرد .