مربیان آموزش رانندگی زیر بار تبعیض ساختاری / سهمی کمتر از ۲۵ درصد در برابر بار سنگین آموزش
در حالیکه مربیان آموزش رانندگی نقش کلیدی در ارتقاء ایمنی جادهها و تربیت رانندگان دارند اما از ابتداییترین حقوق شغلی و معیشتی بیبهرهاند. نرگس سرومیلی رئیس کانون مربیان رانندگی مازندران در گفتوگو با ایلنا از وضعیت نابسامان این صنف پرده برداشت و خواستار قراردادهای رسمی بیمه کامل، سهمیه سوخت و دستمزدی متناسب با تورم شد. او هشدار داد: «سهم ناچیز مربیان از درآمد آموزشگاهها تبعیضی ساختاری و تحقیرآمیز است که ادامه آن امنیت جادهها را تهدید میکند.»
به گزارش دیدبان اقتصاد نرگس سرومیلی، رئیس کانون مربیان رانندگی استان مازندران و نماینده صنف مربیان آموزشگاههای رانندگی کشور، در گفتگو با «ایلنا» در رابطه با وضعیت نابسامان مربیان تعلیم رانندگی گفت: نبود بیمه درمان و بازنشستگی، قراردادهای غیررسمی و ناامن، دریافت دستمزدهای بسیار پایین در مقابل هزینههای سنگین آموزشگاهها، حذف سهمیه سوخت خودروهای آموزشی و فشارهای روحی و برخی تهدیدها از سوی کارفرمایان، از جمله مشکلاتِ عدیدهی مربیان است.
سرمیلی با تأکید بر اینکه آموزش رانندگی پایه امنیت جادهای و کاهش تصادفات است، گفت: مربیان، ستون اصلی آموزش رانندگی و امنیت در جامعه هستند اما واقعا به نظر میرسد که به دست فراموشی سپرده شدهاند.
وی در خصوص مهمترین مطالبات صنفی و قانونی مربیان تعلیم رانندگی گفت: الزام به بیمه کامل درمان، عمر و بازنشستگی برای همه مربیان، قراردادهای قانونی و شفاف میان مربی و آموزشگاه با نظارت وزارت کار، اختصاص سهمیه سوخت دولتی و یارانهای برای خودروهای آموزشی، تعیین دستمزد عادلانه و متناسب با هزینههای زندگی و تورم، نظارت دقیق بر کارفرمایان و برخورد قانونی با متخلفانی که مربیان را تهدید به بیکاری میکنند، شناسایی رسمی شغل «مربی تعلیم رانندگی» با جایگاه اجتماعی و حقوقی مناسب، از جمله مهمترین مطالبات این گروه شغلی است.
نماینده صنف مربیان آموزشگاههای رانندگی کشور گفت: در حالیکه مربیان ساعتها در گرما، سرما، استرس و خستگی مطلق، آموزش میدهند، سهم آنها از درآمد آموزشگاه اغلب کمتر از ۲۵ درصد است. این تبعیض ساختاری، شایسته یک نظام آموزشی حرفهای نیست.
سرمیلی گفت: مربیان بدون قرارداد قانونی، فاقد بیمه درمان و بازنشستگی و همچنین بدون دریافت حقوق منصفانه کار میکنند. کارفرمایان از هرگونه پاسخگویی طفره میروند و نهادهای ناظر نیز بیتفاوتاند. سهم مربیان از آموزشهایی که میلیونها تومان هزینه و ارزش دارد، ناچیز و تحقیرآمیز است.
رئیس کانون مربیان رانندگی استان مازندران در پایان گفت: از سال ۱۴۰۰ تاکنون بیش از ۳۰ جلسه رسمی با وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی و نهادهای مرتبط برگزار شده، نامههای متعددی ارسال شده و کمپینهای مردمی راهاندازی شده اما متأسفانه هیچ اقدام مؤثری برای رفع مشکلات مربیان صورت نگرفته است.
