وعدهای که بلای جان شد؛ معلمان فرهنگیان پس از ۸ سال خدمت حالا سرباز فراری شدهاند!
هشت سال تمام با کمترین حقوق در دورترین نقاط کشور خدمت کردند، به امید دریافت کارت پایانخدمت و آیندهای پایدار. اما حالا نهتنها از آن وعده خبری نیست، بلکه پیامکهای اعزام به سربازی و ثبت عنوان “سربازفراری” در سامانهها، آینده این معلمان را در ابهام کامل فرو برده است. این بحران تازهای است برای ورودیهای ۹۱ و ۹۲ دانشگاه فرهنگیان و شهید رجایی که سالها پیش برای خدمت در آموزش و پرورش بهجای پادگان انتخاب شدند. حالا اما، وزارت آموزش و پرورش و سازمان نظام وظیفه هرکدام تقصیر را به گردن دیگری میاندازند، و زندگی صدها معلم جوان زیر بار این سردرگمی حقوقی و اداری، فروپاشیده است.
به گزارش دیدبان اقتصاد، گروهی از معلمان جوان که حدود هشت سال پیش بهعنوان متعهدین خدمت در دانشگاه فرهنگیان و تربیت دبیر شهید رجایی وارد سیستم آموزش و پرورش شدند، امروز در وضعیت حیرتانگیزی قرار گرفتهاند: آنها نه کارت پایانخدمت دارند و نه امکان خروج از کشور یا دریافت وام و استخدام رسمی. بلکه برخی حتی در سامانههای رسمی بهعنوان «سربازفراری» شناخته میشوند.
ماجرا به ورودیهای سالهای ۱۳۹۱ و ۱۳۹۲ بازمیگردد؛ دانشجویانی که براساس قوانین وقت، به جای اعزام به سربازی، متعهد شدند دو برابر سالهای تحصیلشان را در آموزش و پرورش خدمت کنند و سپس کارت پایان خدمت دریافت نمایند. اما حالا با پایان یافتن این تعهد ۸ ساله، نهتنها از صدور کارت خبری نیست، بلکه برخی از آنها پیامک اعزام به خدمت نیز دریافت کردهاند.
طبق گفته این معلمان، مسئولان بارها از حلشدن موضوع خبر دادهاند. فروردین امسال، وزیر آموزش و پرورش از اتمام مشکل کارت پایانخدمت متعهدین فرهنگیان خبر داده بود. اما حتی پس از ثبتنام در فرم الکترونیکی موردنظر وزارتخانه، نهتنها اقدامی صورت نگرفته بلکه پیامکهای اعزام نیز ارسال شدهاند. برخی از معلمان میگویند که این روند تنها وقتکشی است، چراکه اطلاعات کامل آنها از قبل در پروندههای پرسنلی موجود بوده است.
یکی از معلمان که تعهد هشتسالهاش بهمن سال قبل به پایان رسید، روایت میکند: «برای کاری به کلانتری رفتم، آنجا گفتند در سیستم شما را سربازفراری زدهاند. شوکه شدم. دو ساعت در کلانتری بودم تا پرونده به دادسرا ارسال شد. اگر همکارانم من را نمیشناختند، با دستبند منتقل میشدم». او معتقد است که قربانی قصور یک تصمیم اداری شده، چراکه آموزش و پرورش در زمان استخدام این معلمان، آنها را از شرکت در دوره آموزشی ۴۵ روزه معاف کرده بود، در حالی که حالا سازمان نظام وظیفه همان موضوع را بهعنوان دلیل عدم صدور کارت اعلام میکند.
این معلمان میگویند بارها مقابل وزارت آموزش و پرورش، ستاد کل نیروهای مسلح و سازمان نظام وظیفه تجمع کردهاند اما نتیجهای نگرفتهاند. حتی رأیهای صادره از دیوان عدالت اداری نیز تا این لحظه اجرایی نشدهاند.
جوانی که ۹ سال معلم ابتدایی بوده، میگوید: «از سال ۱۳۹۵ مشغول به کارم. سال قبل تعهدم تمام شد، اما هنوز کارت پایان خدمتی در کار نیست. آموزش و پرورش میگوید تقصیر نظام وظیفه است و بالعکس. در این بین، ما بلاتکلیف ماندهایم. گفته میشود بعضی با پارتی کارت گرفتهاند. اما من و خیلیهای دیگر، حتی اجازه خروج از کشور نداریم».
یکی دیگر از معلمان ورودی ۹۱ با رتبهای بالا در کنکور، از محرومیت از دریافت وام بانکی، ثبتنام آزمونهای استخدامی و محدودیتهای شغلی میگوید و تأکید میکند که «ما با حقوق سربازمعلمی زندگی کردیم، دورترین روستاها را برای خدمت انتخاب کردیم، ولی الان نهتنها حقی دریافت نکردیم، بلکه تحقیر هم شدهایم».
از سوی دیگر، برخی از این معلمان به فرمهای جدید وزارتخانه نیز اعتراض دارند. «اردیبهشت امسال وقتی تجمع داشتیم، گفتند فقط ورودیهای ۹۱ و ۹۲ معاف از دوره آموزشی هستند. قرار شد اسامی به نظام وظیفه ارسال شود. اما وقتی خودم شخصاً پیگیری کردم، دیدم اسمم در فهرست نیست». به گفته او، وزارتخانه باید طبق آییننامه، سالی دو بار این اسامی را ارسال میکرد؛ کاری که سالها انجام نشده و حالا به مشکل اساسی تبدیل شده است.
بسیاری از این معلمان پیامکهایی مبنی بر لزوم مراجعه به دفاتر پلیس+۱۰ برای تکمیل فرم اعزام به سربازی دریافت کردهاند، اما هنگام مراجعه، با پاسخ «ما اطلاعی نداریم» مواجه شدهاند. فقدان هماهنگی میان نهادهای مسئول باعث شده نه تنها مسئلهای حل نشود، بلکه هر روز ابعاد جدیدتری از بحران نمایان شود.
در نهایت، آنچه این معلمان میخواهند، نه امتیاز ویژه است، نه لطف خارج از قانون؛ تنها اجرای همان وعدهای است که سالها پیش به آنها داده شد: پایان خدمت بعد از پایان تعهد.
منبع : شرق
