باهنر نسبت سیاسی خود با احمدینژاد را روشن کرد/ حمایت برای شهرداری، نه ریاستجمهوری
محمدرضا باهنر با رد این ادعا که محمود احمدینژاد میراث سیاسی اوست، گفت نقش او تنها به دفاع از صلاحیت احمدینژاد برای تصدی شهرداری تهران محدود میشد. به گفته باهنر، مناسب بودن یک فرد برای مدیریت شهری، استانداری یا فرمانداری لزوماً به معنای شایستگی او برای ریاستجمهوری نیست.
محمدرضا باهنر، عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام، در بخشی از حضور خود در برنامه «کافه خبر» خبرگزاری خبرآنلاین، به پرسشی درباره نقش او در مطرح شدن محمود احمدینژاد پاسخ داد.
او با اشاره به اینکه بارها با این پرسش روبهرو شده است، گفت پیش از این نیز توضیحات کاملی درباره این موضوع ارائه کرده و موضعش روشن است. باهنر تأکید کرد که نه در انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۴ و نه در انتخابات سال ۱۳۸۸ به احمدینژاد رأی نداده و برای این تصمیم نیز دلایل مشخصی داشته است.
باهنر درباره ادعای نقش داشتنش در رشد سیاسی احمدینژاد توضیح داد که این موضوع ابعاد متفاوتی دارد. به گفته او، در دوره دوم شورای شهر تهران، نیروهای سیاسی همسو با جریان متبوعش فعالیت گستردهای داشتند.
او در ادامه به شرایط شوراهای شهر در آن مقطع اشاره کرد و گفت در دوره نخست شورا، اصلاحطلبان پیروز شدند، اما اختلافات داخلی میان اعضای اصلاحطلب تا جایی پیش رفت که دولت اصلاحات ناچار شد شورای شهر تهران را منحل کند.
با برگزاری انتخابات دوره دوم شوراها، نیروهای نزدیک به جریان اصولگرا اکثریت کرسیها را در اختیار گرفتند و پس از آن، انتخاب شهردار جدید تهران به یکی از موضوعات اصلی تبدیل شد.
باهنر گفت در دوران ریاستجمهوری سیدمحمد خاتمی، احمدینژاد بهعنوان یکی از گزینههای شهرداری تهران پیشنهاد شد، اما در ابتدا اعلام کردند که او صلاحیت لازم برای این مسئولیت را ندارد.
او افزود که در آن زمان با علی یونسی، وزیر اطلاعات دولت خاتمی، گفتوگو کرده و علت رد صلاحیت احمدینژاد را جویا شده است. در پاسخ به او گفته شده بود که احمدینژاد سابقه استانداری در یکی از استانهای مرزی را داشته و در معاملات مرزی نیز فعالیت کرده است.
باهنر با بیان اینکه قصد ورود به جزئیات آن موضوع را ندارد، توضیح داد که در دولت اکبر هاشمی رفسنجانی از استانداران استانهای مرزی خواسته شده بود در فعالیتهای تجاری مرزی مشارکت کنند تا به رونق اقتصاد این مناطق کمک شود.
او همچنین در دفاع از تواناییهای تخصصی احمدینژاد گفته بود که او دارای مدرک دکترای عمران است و در حوزه ترافیک نیز تخصص دارد. بر همین اساس، باهنر از مسئولان وقت پرسیده بود چرا چنین فردی برای اداره شهرداری تهران فاقد صلاحیت شناخته شده است.
باهنر برای مقایسه به شهردار تهران پیش از سال ۱۳۷۶ اشاره کرد و گفت آن فرد مدرک فوقدیپلم نساجی داشت و از نظر مالی نیز فرد ثروتمندی محسوب میشد. به گفته او، شهردار پیشین در مصاحبههای خود اعلام کرده بود که هفت میلیارد تومان ثروت دارد.
عضو مجمع تشخیص مصلحت نظام ادامه داد که در گفتوگو با وزیر اطلاعات دولت خاتمی این پرسش را مطرح کرده بود که چگونه فردی با مدرک فوقدیپلم نساجی و چنین میزان ثروتی میتوانسته شهردار تهران باشد، اما احمدینژاد واجد صلاحیت شناخته نمیشود.
به گفته باهنر، این گفتوگوها و رایزنیها ادامه پیدا کرد تا سرانجام علی یونسی متقاعد شد و مسئولان دولت نیز با انتخاب احمدینژاد موافقت کردند. در نتیجه این توافق، محمود احمدینژاد بهعنوان شهردار تهران انتخاب شد.
باهنر گفت از همان زمان برخی تصور کردند که او از حامیان سیاسی احمدینژاد است. او در توضیح این موضوع افزود که حمایت از هر فرد باید متناسب با جایگاه و تواناییهای همان شخص باشد.
او با ذکر مثالی گفت ممکن است یک فرد دهها دوست و همراه سیاسی داشته باشد، اما این دوستی به معنای آن نیست که همه آنان برای ریاستجمهوری معرفی یا حمایت شوند.
باهنر تأکید کرد بعضی افراد ممکن است استاندار، فرماندار یا شهردار موفقی باشند، اما توانایی و شرایط لازم برای تصدی ریاستجمهوری را نداشته باشند. از نگاه او، دفاع از صلاحیت احمدینژاد برای شهرداری تهران نباید بهعنوان حمایت از ریاستجمهوری او تفسیر شود.
او بار دیگر ادعای حمایت انتخاباتیاش از احمدینژاد را تکذیب کرد و گفت در انتخابات سال ۱۳۸۴ به او رأی نداده است.
باهنر همچنین درباره انتخابات ریاستجمهوری سال ۱۳۸۸ توضیح داد که مهندس میرحسین موسوی را قبول نداشته و به او رأی نداده است. با این حال، رأی او در آن انتخابات به احمدینژاد نیز تعلق نگرفت.
به گفته باهنر، او در انتخابات سال ۱۳۸۸ به محسن رضایی رأی داد؛ هرچند اطمینان داشت رضایی در آن رقابت پیروز نخواهد شد. او دلیل این انتخاب را صرفاً مشارکت در انتخابات عنوان کرد.
